سه شنبه ٢٦ دی ١٣٩٦

  

 
ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|نقشه سايت|Español
عنوان
ایران
غار علیصدر/ همدان
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   

 

     

CONSEJERIA CULTURAL R.I. de IRAN

ESPAÑA – MADRID

DICIEMBRE DE 2009

 

 

 

Saludos a todos vosotros, los buenos amigos españoles

 

Los seres humanos vivimos en los cinco continentes. El continente Europeo (en el que está situado vuestro país, España), el continente de África, el continente de Oceanía y el continente de Asia.

 

Cada continente está hecho de muchos países. Sería estupendo si

 

 

pudiéramos conocernos y ser amigos los niños de todo el mundo. Esto, a día de hoy, con tantos medios como Internet, no es tan difícil.

 

Nosotros vivimos en Irán. ¿Sabéis donde está Irán? Mirad el mapa. Primero buscad vuestro país. Luego buscad el continente de Asia. ¿Podéis imaginar cual podría ser Irán? ¡Enhorabuena! Habéis visto Irán.

En el norte de Irán está el lago más grande del mundo, o sea, el mar caspio. En el sur hay otros dos mares, el mar de Omán y el golfo Pérsico.

 

Ahora que has encontrado nuestro país coloca tu dedo sobre el mapa de Irán. Hemos sentido el apretón de tu dedo. Ahora ya somos buenos amigos. En este momento nosotros estamos también mirando el mapa de vuestro bonito país. Han viajado muchos iraníes a España y comentan que algunos caracteres vuestros son similares a los de los iraníes; sois igual de  amables, sociables, educados y pacientes. Así seguro que seremos muy buenos amigos.

 

Os regalamos esta revista que se llama «El mensajero de la amistad» y esperamos que disfrutéis con su lectura y lleguéis a conocer un poco más de Irán.

 

En Iran son varias las etnias las que coexisten, y es por eso que los niños somos aquí muy diferentes y hablamos incluso idiomas distintos, como tambien ocurre en España, con el catalan,  el gallego o el vasco. En Iran habemos, ademas de niños persas hay niños turcos azeries, turcomanos, baluches, kurdos, qashqais y arabes. Cada cual no solo habla su lengua, sino que en algunos casos tienen un modo diferente de vida, como los qashqais, que son nomadas.

 

Vuestros amigos iraníes

 

 

Lugares de  interés de Irán

 

Irán es uno de los países y civilizaciones más antiguas. Algunos hallazgos arqueológicos en Irán demuestran que los iraníes ya tenían cultura y civilización hace siete mil años. Irán es un país muy grande y al igual que vuestro país tiene muchos lugares históricos e interesantes.

 

Vamos a viajar juntos a unas pocas ciudades interesantes iraníes.

 

Los turistas normalmente conocen más dos ciudades, que son Shiraz y Isfahán, porque en ellas hay muchos monumentos, por eso nosotros también comenzamos desde Shiraz.

 

Shiraz

 

Persépolis. Uno de los más importantes lugares históricos de Shiraz es Persépolis, que se construyó hace 2500 años. Este lugar era el palacio de los grandes reyes Aqueménidas. Las ceremonias importantes como Noruz (año nuevo), se celebraban ahí.

 

 

 

 

Mausoleo de Sa’dí y Hafez. Hafez y Sa’dí fueron dos grandes poetas persas. Vivían hace unos 700 años. Sus poemas son admirados por todos los que hablan persa. Por ejemplo Sa’dí tiene una poesía que dice: Todos los humanos somos como los miembros de un solo cuerpo, si un miembro duele y está molesto, los demás miembros también estarán incómodos, por eso si un humano queda indiferente a los sufrimientos de los demás humanos, no se le puede llamar “ser humano”.

 

Y Hafez dice: intenta siempre cultivar el árbol de la amistad y ser amigo de los demás. No plantar el árbol de la enemistad porque causa sufrimiento y penas en la vida.

 

  

 

 

     Hafiz                                                                                            

                                                                                                                                                                                                          

                                                                                                                                      Saadi

 

                                                                        

 

Isfahán

 

Isfahán es la ciudad del arte, la artesanía y la arquitectura. A Isfahán por su grandeza y belleza le llaman “medio mundo”. La plaza de Naqsh-e-Yahan es igual que una Plaza Mayor de las vuestras, muy grande y bonita. En la periferia de esta plaza se ubica la mezquita de Sheij Lotfollah, con una cúpula muy bonita, el palacio de Ali Qapu, la mezquita del Imam, y el antiguo bazar. Esta plaza tiene más de 400 años de antigüedad.

 

 

 

                                                                    

 

 

  

 

Otros sitios interesantes son el palacio de Chehel Sotun (esto es, de la 40 columnas), la madrasa de Chahar Bag (o sea, de los 4 jardines), y Menar Yonban. Por cierto, ¿sabéis lo que es Menar Yonban? Son dos alminares hechos de ladrillo, de 17 metros de altura cada uno, construidos hace 400 años, y situados a unos metros de distancia el uno del otro. Cuando una persona menea uno de estos alminares, el otro también se mueve. Se desconoce el mecanismo del porqué esto ocurre. Tras 400 años siguen en pie.

                                                                                                             Menar Yonban

                                                    

 

Otro sitio interesante de Isfahán es la gran iglesia de Vank, también con unos 400 años de antigüedad, hace cientos de años que muchos cristianos viven en esta ciudad.

 

 

 

 

 

                                                              

                                                                                                                                                                            

 

 

Hamadán

 

Otra ciudad histórica iraní es Hamadán, que tiene varios sitios interesantes y muy bonitos, como el Mausoleo de Avicena, el más grande científico y filosofo iraní, famoso en todo el mundo. Él era un médico muy experto. Es interesante saber que hace mil años, antes de descubrirse la electricidad, Avicena curaba a base de electroshocks a los pacientes que habían perdido el control de parte de su cuerpo por alguna enfermedad del sistema nervioso. Él colocaba el miembro enfermo del paciente en un reciente de agua que contenía anguilas, y estos peces, a través de una corriente débil de electricidad daban un shock al miembro paralítico. Con este método pudo curar a un rey.

Otro sitio digno de ver es el Gany Name (Libro del Tesoro). Se trata de dos decretos reales escritos sobre dos grandes rocas hace 2500 años, por orden del rey Darío.

En Hamadán hay una cueva muy grande y fabulosa, con una antigüedad de varios millones de años, y que todavía nadie ha podido ver donde termina. Cuando entras en ella tienes la sensación de haber atravesado el túnel de tiempo y haber regresado a la prehistoria. Esta extraña caverna se llama cueva de Ali Sadr.

 

 

 

 

En Irán hay mas ciudades y sitios interesantes, como Yazd, Kermán, Kermanshah, Tabriz, Mashad, Zanján y Teherán.

 

 

Mashad

 

 

 

 

 

      Kermanshah

 

 

                                                       YAZD

 

Queridos amigos, Ghara Kelisa es una iglesia que al igual que la catedral de Santiago de Compostela en vuestro país es el santuario más importante de los cristianos iraníes. Y ello es porque en este lugar está enterrado san Judas Tadeo, uno de los discípulos de Jesucristo. Cada año miles de cristianos venidos de todas partes del mundo peregrinan a este lugar.

 

 

 

 

 

 

                                                          

 

 

  

¡Otra cosa!  La capital de nuestro país es Teherán, con más de 10 millones de habitantes, con  calles pobladas, altos edificios, y parques bonitos como el del Retiro de Madrid o la Casa de Campo, y, por supuesto, bazares y edificios antiguos y tradicionales.

 

 

  

 

                                                                                                                      

 

 

 

 

 

 

 

 

speramos que viajéis pronto a nuestro país. Espero que deseéis lo mismo para nosotros, o sea, que viajemos a vuestra bonita España.

 

Hasta la vista.   

 

 

  

 

 

 

 

La leyenda de Simorq

 

 

 

 

 

 

se una vez un lejano bosque en el que vivan pájaros muy bonitos. Ellos siempre habían oído en los cuentos, que detrás del bosque, en una montaña muy alta que se llamaba Ghaf vivía un pájaro muy grande, fuerte, invencible y hermoso que se llamaba Simorq. Los pájaros del bosque deseaban poder ir hasta aquella montaña y ver al invencible Simorq, y vivir a su lado. Un día fueron a ver a la sabia abubilla y le dijeron: Oh sabia abubilla, ya no podemos esperar más y hemos decidido viajar para encontrarnos con Simorq, así que te pedimos el favor de guiarnos en este viaje. “Amados míos —replicó la abubilla —, admiro este objetivo vuestro, ¿pero sabéis hasta qué punto es duro y peligroso este viaje? En este gran viaje os vais a encontrar con muchos peligros y problemas. Hambre, sed y bestias, además de que existe la posibilidad de que algunos de vosotros perdáis la vida, es mejor que cambiéis de idea y sigáis con vuestra cómoda vida.

 

Pero los pájaros no se rendían y cada día insistían más en emprender el viaje, hasta que la abubilla aceptó y dijo: “Ya que todos insistís tanto, comenzaremos el gran viaje. Descansad bien y preparaos para la partida”.

 

Al día siguiente se juntaron todos los pájaros en una gran llanura y comenzaron a volar detrás de la abubilla.

 

El cielo se llenó de pájaros de diferentes colores, pájaros que contaban los segundos para llegar a Simorq. Pero el viaje, tal como había dicho la abubilla, no era fácil. Días y días se llevaron volando. Sobrevolaron llanuras y mares. En ocasiones quedaban atrapados en lluvias y huracanes, y de vez en cuando algunos pájaros perdían la vida por hambre o cansancio. Pero el resto de los pájaros se ayudaban mutuamente y así seguían la travesía. El número de pájaros se reducía cada día, pero no perdían la esperanza, hasta que divisó de lejos la montaña de Ghaf. La abubilla dijo a sus amigos: “Ya falta poco para llegar a la montaña de Ghaf, y he oído que Simorq vive en una cueva de esta montaña”. Los pájaros estaban ya muy impacientes por ver a Simorq, y querían verle lo antes posible. Por fin había terminado el viaje. Llegaron a lo alto de la montaña de Ghaf, sobrevolaron la montaña, se posaron en la entrada de la cueva y llamaron al Simorq, pero nadie respondió. Estaban muy cansados y se quedaron dormidos. La sabia abubilla observó a sus amigos cansados, pero persistentes y con voluntad, y a esto que saltó una chispa en su mirada. Con alegría despertó a sus amigos y les dijo: “¿Sabéis cuál es el secreto de Simorq? El verdadero Simorg invencible somos nosotros somos, los treinta pájaros, que tras meses de sufrimiento hemos logrado nuestro objetivo y en ningún momento hemos perdido la esperanza”. Los pájaros se miraban incrédulos, y cuando se contaron a ellos mismos y se fijaban en sus alas fuertes entendieron que la sabia abubilla llevaba la razón: Treintapájaros unidos y persistentes ahora se habían convertido en Simorq, el Invencible. En persa, simorq significa “treinta pájaros”.

 

 

 

El muchacho astuto

  

Érase una vez en tiempos lejanos en una aldea de Irán vivía con sus padres un muchacho inteligente que se llamaba Danesh. Ellos, aunque no eran ricos y tenían un vida muy sencilla, eran felices. Un día Danesh llevaba comida a su padre que trabajaba en el campo, y en el camino se dio cuenta de las huellas de un burro y algunos granos de trigo en el suelo. Se preguntó a sí mismo: “¿Por qué el dueño de este burro no ha recogido los granos de trigo?”  

 

El muchacho miró bien a su alrededor y no vio a ningún burro ni al dueño. De vuelta a casa vio que alguien se le acercaba, un hombre con la respiración entrecortada le preguntó: “ Hijo, ¿no has visto en el camino a mi burro?” Danesh respondió con una sonrisa si el burro era cojo y tuerto y llevaba trigo de carga, a lo que el hombre respondió con alegría: “Sí, ¿donde está? Danesh respondió: “No lo sé, no he visto ningún burro en mi camino”.

 

 

El hombre, cuando vio que el muchacho, después de dar todas las señas correctamente, va y niega haber visto el burro, se enfadó y le dijo: “Enano, ¿te burlas de mi? Ahora te llevaré ante el juez para que veamos que hacemos contigo, chico mentiroso, estoy seguro de que has visto a mi burro, pero no quieres devolvérmelo”.

 

Danesh le contestó al hombre muy molesto: “Yo no te he mentido”. Pero el hombre no le creyó y llevó al muchacho ante el juez. Éste, tras escuchar toda la historia, se dirigió a Danesh en estos términos: “Hijito, si no has visto a ningún burro, ¿como sabías que era ciego y cojo y llevaba de carga trigo?

 

Danesh dijo: “Excelentísimo juez, es posible que sin ver algunas cosas, solo con los rastros que dejan seamos capaces de ver la verdad, igual que Vd., que juzga sin haber visto lo ocurrido. El burro llevaba de carga trigo porque en el camino había granos de este cereal en el suelo. El animal era tuerto del ojo derecho porque solo había pastado las hierbas del lado izquierdo del camino, mientras que las hierbas del lado derecho, a pesar de estar más cerca, estaban intactas. El burro cojeaba porque una de las huellas se arrastraba en el suelo.” El juez, después de escuchar al muchacho, le soltó palabras de admiración por su astucia e inteligencia, y le dijo al dueño del burro que le pidiera perdón. Desde aquel día todos respetaban al muchacho astuto, y algunas veces, para solucionar sus problemas, las gentes le pedían consejo.

 

  

 

El Noruz: la fiesta nacional más importante de los iraníes

 

 

 

Noruz —las celebraciones del año nuevo— es una de las fiestas más antiguas e importantes de Irán, la cual se ha conservado desde tiempos inmemoriales.

 

Los orígenes del Noruz se encuentran en la antigua Persia, y hoy día en todo el Irán se celebra esta fiesta. El Noruz se celebra el primer día de primavera, equivalente al 21 de marzo año cristiano. El Noruz en Irán y Afganistán se considera el comienzo del año nuevo y en algunos otros países es un día festivo.

 

El 30 de septiembre de 2009, el Noruz fue reconocido por la UNESCO como parte del Patrimonio Cultural Inmaterial de la Humanidad.

 

El origen y la fecha de la aparición del Noruz no está claro con exactitud. En algunos textos antiguos persas, por ejemplo, en el Libro de los reyes (Shahnameh), se nombra al rey mitológico Yamshid, y en otros textos a Kiomars, como los fundadores de esta festividad.

 

El Noruz en la época de los Aqueménidas

La ceremonia de regalar ofrendas al rey y que se puede ver en los bajorrelieves de Persépolis es, según algunos historiadores, una ceremonia relacionada con el Noruz.

 

Ciro el Grande, fundador de la dinastía Aqueménida, declaró el Noruz fiesta nacional en el año 538 a.C. Durante esta jornada festiva realizaba programas para subir el rango de los militares, ordenaba la limpieza de los lugares públicos y las casas de los particulares, y amnistiaba a los condenados. Estas ceremonias se celebraban asimismo en el reinado de otros reyes Aqueménidas.

 

En época de Darío I las ceremonias del Noruz tenían lugar en Persépolis. Sin embargo, en las inscripciones en piedra de la época aqueménida no existen referencias directas a dichas ceremonias. Pero investigaciones sobre estas inscripciones demuestran que la gente ya conocía el Noruz, unos festejos que los Aqueménidas celebraban con mucho encanto y lujo.

 

En la actualidad, cuando faltan unos meses para la llegada del año nuevo, los persas se preparan para la fiesta de Noruz limpiando las casas y las calles, haciendo compras, organizan de antemano el viaje de año nuevo etc.

 

Los más importante de las tradiciones del Noruz

 

El «miércoles de fiesta» (chaharshanbeh suri): El último miércoles del año, la gente, especialmente los jóvenes y los niños, encienden hogueras en las calles y saltan por encima de ellas. Encienden petardos y arrojan cohetes.

 

El «mantel de las sietes eses»: El Noruz no tiene sentido sin el «mantel de las siete eses». Los iraníes preparan este mantel antes del comienzo del año nuevo. En él colocan siete cosas que comienzan con «s» en persa, a saber: vinagre (serkeh), manzana (sib), monedas (sekeh), ajo (sir), hierba (sabzeh), zumaque (somaq), Samanu (un plato sencillo hecho con germen de trigo), y por supuesto un ejemplar del Corán y también un espejo y una pecera pececitos rojos.

 

 

Cada «s» es símbolo de algo. Por ejemplo, las monedas simbolizan la riqueza, la manzana es mirada como un fruto del paraíso y un símbolo de la reproducción, el ajo es el guardián de la mesa, el zumaque es el símbolo del sabor de la vida, etc.

  

 

  

En el primer día del año todos los miembros de la familia se sientan alrededor del «mantel de las siete eses», y es así cómo comienzan su año nuevo. Tras el comienzo exacto del año nuevo todos se besan y se hacen regalos mutuamente. Los más jóvenes visitan a los parientes mayores. La fiesta dura trece días. El décimotercer día la gente sale a los parques y jardines y a las afueras de la ciudad, a los campos y a los bosques, y pasan todo la jornada fuera de su casa, para de esta forma deshacer el entuerto del fatídico número trece.

  

 

 

 

 

 

                                                                                                                                                FAMILIA

                                                                                               ANAHITA NASIRI  11 AÑOS  -TEHRAN-IRAN

              

 

 

 

 

 

                                                                                                                          TRABAJA

                                                              FATIMA ALMASZADEH  14 AÑOS – BUSHEHR-IRAN

 

 سلام به همه شما دوستان خوب اسپانیایی          

     مردم دنیا در 5 قاره زندگی می کنند. قاره اروپا (که کشور شما اسپانیا هم در آن قرار دارد). قاره آفریقا ، قاره آمریکا ، قاره اقیانوسیه وقاره آسیا . هر قاره از کشورهای زیادی تشکیل شده است.چقدر خوب است که ما بچه های سراسرزمین یکدیگر را بشناسیم وبا هم دوست شویم. این کار امروزه با وجود این همه امکانات  مانند اینترنت چندان سخت نیست  .

ما در ایران زندگی می کنیم . آیا می دانید ایران کجاست ؟ روی نقشه نگاه کنید.  اول کشور خودتان را پیدا کنید  . حالا قاره آسیا  را پیدا کنید.  آیا می توانی حدس بزنی ایران کدام کشوراست ؟  آفرین .ایران  را دیدید.  در شمال آن بزرگترین  دریاچه جهان یعنی  مازندران ودر جنوب آن دو دریای دیگر یعنی دریای عمان وخلیج فارس قرار دارد.

 

 حالا که کشور ما را پیدا کردید انگشت خودرا روی نقشه ایران بگذار.  فشار انگشت شما راحس کردیم. حالا ما دوستان خوبی برای هم هستیم.ما هم داریم به نقشه کشور زیبای شما نگاه می کنیم. خیلی ازایرانی ها که به کشور شما سفر کرده اند می گویند مردم اسپانیا از نظر رفتار وروحیه خیلی شبیه ایرانی ها هستند مردمی خونگرم ، با اخلاق ، مهربان وصمیمی ، مودب وصبور بنابراین حتما دوستان خوبی برای هم خواهیم بود.

پس ما این مجله را که پیک دوستی نام دارد به شما هدیه می کنیم وامیدواریم از خواندن آن لذت ببریدوبا ایران بیشتر آشنا شوید.

 

                                                                                   دوستان ایرانی شما

  

                                         دیدنی های سرزمین ایران

 ایران یکی از قدیمی ترین کشورها وتمدن های تاریخی است. برخی آثار کشف شده در ایران نشان می دهد که ایرانیان  درهفت هزار سال پیش دارای فرهنگ وتمدن بوده اند. ایران همچنین سرزمین بسیار پهناوری است ومانند کشور شما جاهای دیدنی وتاریخی زیادی دارد.

بیایید با هم  سفری به  چند شهر دیدنی ایران دشته باشیم.

توریست ها معمولا دو شهر شیراز واصفهان را بیشتر می شناسند چون در این دوشهر بناهای  تاریخی زیاد وجالبی وجود دارد پس ما هم از شیراز شروع می کنیم.

 

شیراز:

   از مهمترین جاهای تاریخی شیراز تخت جمشید است که 2500 سال پیش ساخته شد. این محل کاخ پادشاهان بزرگ هخامنشی بوده است ومراسم .جشنهای مهم مانند نوروز که جشن بزرگ ما ایرانیان است در آنجا برگزار می شد .

 

    حافظ وسعدی بزرگترین شاعران ایرانی هستند. که 700 سال پیش زندگی می کردند وشعرهای آنان چنان زیباست که مردم عاشق آن هستند.

مثلا سعدی شعری دارد که می گوید: همه انسانها مثل اعضای یک بدن هستند که اگر یک عضو درد بگیرد وناراحت باشد بقیه اعضا هم ناراحت می شوند بنابراین اگر انسانی از غم ورنج سایر  انسانها ناراحت نشود نمی توان نام  او را انسان گذاشت.

وحافظ هم می گوید: سعی کن همیشه درخت دوستی بکاری وبا سایر انسانها دوست باشی ودرخت دشمنی  نکاری چون موجب رنج وناراحتی  در زندگی می شود.

اصفهان

   اصفهان شهر هنر ، صنایع دستی ومعماری های زیباست. اصفهان را به خاطر بزرگی وزیبایی آن نصف جها ن می گفتند. میدان نقش جهان که یک plaza Mayor بسیار بزرگ است خیلی دیدنی است . در اطراف این میدان مسجد شیخ لطف الله با گنبد بسیار زیبا ، کاخ عالی قاپو ، مسجد امام وبازار قدیمی وجود دارد .این میدان بیش از 400 سال قدمت دارد .

         

 

از جاهای دیگر کاخ چهل ستون ، مدرسه چهار باغ ومنار جنبان است . می دانید منارجنبان چیست؟

دومناره بلند آجری با ارتفاع 17 متر  که 400 سال پیش ساخته شده است ودر فاصله چند متری از هم قرار دارد وقتی یک نفر از بالای  یکی از مناره ها آن را تکان می دهد مناره دیگری نیز حرکت می کند وتکان می خورد و پس از  400 سال هنوزمحکم وپابرجاست.

 از جاهای دیدنی جالب دیگردراصفهان کلیسای بزرگ وانک  است این کلیسا هم 400 سال قدمت دارد. صدها سال است دراین شهر  مسیحیان بسیاری زندگی می کنند.    

  

همدان

یکی دیگر از شهرهای تاریخی ایران همدان است. همدان دارای چند جای دیدنی بسیار زیباست . آرامگاه ابن اسینا بزرگترین دانشمند وفیلسوف  ایرانی که در همه جهان مشهور است دراین شهر قرار دارد. اوپزشک بسیار ماهری بود  جالب است بدانید هزار سال پیش بدون آنکه هنوز برق اختراع شده باشد ابوعلی سینا با شوک الکتریکی  بیمارانی را که عضوی از بدن آنها بدلیل ازکار افتادن سیستم عصبی کار نمی کرد درمان می کرد.  او عضو بیمار را درآبی که در آن مارماهی بود قرار می داد ومارماهی ها با تولیدبرق ضعیف به عضو بیحرکت شوک الکتریکی می دادند.بااین روش او موفق شد بیماری پادشاه را هم مداوا کند. 

 از جاهای مهم دیگر گنج نامه است .گنج نامه دوفرمان است که2500 سال پیش به دستورداریوش پادشاه ایرانی روی دو تخت سنگ بسیار بزرگ نوشته شده است.

  در همدان غاری بسیار بزرگ وافسانه ای نیز وجود دارد که مربوط به میلیونها سال پیش است وهنوزکسی نتوانسته بفهمد آخر این غار کجاست. وقتی وارد غار می شوید احساس می کنید از تونل زمان عبور کرده اید و به ماقبل تاریخ برگشته اید.نام این غار عجیب علیصدر است.  

 دوستان عزیز ؛شاید تعجب کنید که در ایران یکی از بزرگترین زیارتگاههای مسیحیان قرار دارد قره کلیسا درشمال غربی ایران مانندشهر سنتیاگودکمپوستلا درکشورشما از زیارتگاههای بزرگ مسیحیان است زیرا این محل آرامگاه تادئوس از حواریون عیسی مسیح است وهر ساله هزاران نفر مسیحی از همه دنیا برای زیارت به اینجا می آیند.

 

                                     

در ایران شهرها ومناطق دیدنی زیاددیگری وجود دارد. در یزد ، کرمان ، کرمانشاه  ،تبریز،مشهد، زنجان وتهران .

                         

راستی بچه ها مرکز کشور ما شهر تهران است. با بیشتر از ده میلیون جمعیت . خیابانها ی شلوغ ،ساختمانهای بلند  ، پارکهای زیبا درست مثل پارک DEL RETIRO یا CASA DE CAMPO در مادرید  والبته بازارها وساختمانهای قدیمی وسنتی.

  

 آرزومی کنیم که شما هر چه زودتر به کشور ما سفر کنید .امیدواریم شما هم این آرزو را برای ما داشته باشید تا به اسپانیای زیبای شما سفر کنیم. 

                                                                                                 به امید دیدار

 

  

افسانه سیمرغ

 

 

 

یکی بود یکی نبود .در جنگلی دور پرندگان زیبایی زندگی می کردند  آنها همیشه در قصه ها شنیده بودند که در پشت جنگل، کوهی بلند به نام کوه قاف وجود دارد که بالای آن پرنده ای بسیار بزرگ وقوی وزیبا به نام سیمرغ زندگی می کند که شکست ناپذیر است. پرنده های جنگل همیشه آرزو داشتند بتوانند به آن کوه بروند وسیمرغ شکست ناپذیر را ببینند ودر کنار او زندگی کنند. روزی  از روزها آنها پیش هدهد که پرنده دانایی بود رفتند وبه اوگفتند: ای هدهد دانا ما دیگر بیشتر از این صبر وتحمل نداریم وتصمیم گرفته ایم برای یافتن سیمرغ سفر کنیم واز توخواهش می کنیم ما را دراین سفر رهبری کنی .

هدهد گفت: عزیزان، من این هدف شما را تحسین می کنم اما می دانید چنین سفری چه قدر سخت وخطرناک است؟ در این سفر بزرگ خطرات ومشکلات زیادی پیش روی شماست .گرسنگی ، تشنگی ، خستگی ، حیوانات درنده ، ممکن است خیلی از شما جان عزیزتان را از دست بدهید پس از تصمیم خودتان منصرف شوید وبه همین زندگی راحت خود ادامه دهید.

اما پرندگان دست بردار نبودند وهر روز بیشتر برای این سفر اصرار می کردند. تا اینکه هدهد راضی شد وگفت حالا که این همه اصرار دارید سفر بزرگ را آغاز می کنیم. پس خوب استراحت کنید و خود را برای سفر آماده سازید.

صبح روز بعد همه پرنده ها در دشت بزرگ جمع شدند و همگی با پرواز هدهد  پشت سر او به پرواز در آمدند.

آسمان پر از پرنده های رنگارنگ  شده بود وآنها برای رسیدن به سیمرغ لحظه شماری می کردند. اما این سفر همانطور که هدهد دانا گفته بود سفر آسانی نبود . پرنده ها روز ها  وروزها پرواز کردند. از دشتها وصحراها و دریاها گذشتند .گاهی اسیر باران وطوفان  شدند وگاهی بعضی از آنها از گرسنگی وخستگی از پا در آمدند اما بقیه با کمک به همدیگر همچنان به راه خود ادامه  دادند .هر روز از تعداد پرندگان کمترو کمتر می شد اما آنها امید خود را از دست  نمی دادند .تا اینکه کوه قاف  از دور پیدا شد. هدهد به دوستانش گفت :  دوستان من تا قاف راهی نمانده  است. من شنیده ام در کوه غاری وجوددارد که لانه سیمرغ آنجاست .

پرندگان برای دیدن سیمرغ تاب نداشتند ومی خواستند هرچه زودتراو را ببینند.   تا اینکه بالاخره سفر به پایان رسید و آنها بر فراز کوه قاف رسیدند  چرخی زدند  وجلوی در غار فرود آمدند. اما هرچه صدا زدند خبری از سیمرغ نشد . آنها خسته به خواب فرو رفتند وهدهد دانا  نیز یاران خسته اما مصمم وبا اراده خود رانگاه می کردناگهان برقی در نگاهش درخشید .او با خوشحالی دوستان خود را بیدار کرد وگفت : عزیزان می دانید راز سیمرغ چیست؟ سیمرغ واقعی وشکست ناپذیر ما سی مرغی هستیم که پس از ماهها تحمل سختی ورنج  به هدفمان رسیدیم وهرگز ناامید نشدیم . پرنده ها ناباورانه نگاه کردند وهنگامی که  خود را  شمردند وبه بالها وپرهای قدرتمند خود نگاه کردند فهمیدند هدهد دانا درست می گوید و سی مرغ متحد وبااراده  اکنون تبدیل به سیمرغ توانا وشکست ناپذیر شده اند.

 

  

قصه پسر زیرک

یکی بود یکی نبود در روزگارای قدیم دریکی از روستاهای ایران  پسر با هوشی به نام" دانش " با پدر ومادرش زندگی می کرد.  اونها گرچه ثروتمند نبودندوزندگی ساده ای داشتند اما خیلی شاد وخوشحال بودند  .روزی از روزها دانش  برای پدرش که  مشغول کشاورزی بود غذا می برد. در راه چشم اشد به رد پای یک الاغ ومقداری گندم که روی زمین ریخته بود افتاد با خودش گفت پس چرا صاحب آن الاغ  گندم ها را از روی زمین جمع نکرده ؟

او خوب اطراف را نگاه کرد اما نه اثری از الاغ بود ونه صاحب الاغ. در راه برگشت به خانه  دید یک نفر از دور داره به طرف او میاد. پسرک ایستاد ومرد نفس نفس زنان از او پرسید: پسرجان آیا توی راه الاغ منو ندیدی.؟ دانش لبخندی زد وگفت : همان الاغی که چشم راستش کور بود ویک پایش می لنگید وبار گندم داشت ؟ مرد با خوشحالی گفت بلی ،بلی  الآن کجاست ؟

دانش گفت اما من نمی دانم چون  الاغی ندیدم. مرد از اینکه پسرک تمام نشانی ها را درست داده وحالا منکر دیدن الاغ میشه ناراحت شد وگفت حالا تو نیم وجبی می خواهی منو دست بندازی ؟ الآن تو را می برم پیش قاضی تا تکلیف منو با تو پسر دروغگو روشن کنه .حتما تو الاغ منو دزدیدی وحالا نمی خواهی الاغم را پس بدی

دانش خیلی ناراحت شد وبه مرد گفت : من به تو دروغ نگفتم .اما مرد باور نکرد وپسرک را پیش قاضی برد. قاضی بعد از اینکه ماجرا را شنید رو به دانش کرد وگفت :پسرجان اگر تو الاغی ندیدی پس چرا می گویی الاغ کور بوده و می لنگیده وبار گندم داشته ؟ دانش گفت: جناب قاضی انسان ممکن است چیزی را نبیند اما از روی نشانه ها می تواند به وجود حقیقت پی ببرد مثل خود شما که از روی شواهد حکم می دهید در حالی که آن شما هم اصل اتفاق ودعوا را ندیده اید.  الاغ بارش گندم  بوده چون درمسیر حرکت  الاغ گندم ریخته بود. چشم راست الاغ هم کور بوده چون الاغ فقط علف های سمت چپ جاده را خورده وعلف های سمت راست  رابا آنکه بلندتر وبه اونزدیکتر بوده ندیده . الاغ می لنگیده چون یکی از  جا پا ها روی زمین کشیده شده .

قاضی وقتی این حرفها را شنید به هوش ودانایی پسر آفرین گفت وبه صاحب الاغ گفت زود از این پسر دانا  عذر خواهی کن و همین طور جایزه خوبی به آن پسر داد. از آن بعد همه به پسر زیرک احترام می گذاشتن و برای حل مشکلات خود شون با او مشورت می کردند.

                                                                                 جشن نوروز

نوروز یکی از کهن‌ترین ومهمترین جشن‌های  ملی ایرانیان  وبه جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار واول فروردین برابر 21 مارس می باشد. نوروز آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.در تاریخ 30 سپتامبر 2009 ، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد(یونسکو)، به عنوان میراث غیر ملموس جهانی، به ثبت جهانی رسید.

منشا و زمان پیدایش نوروز، به درستی معلوم نیست. در برخی از متن های کهن ایران ازجمله شاهنامه فردوسی ، جمشید و در برخی دیگر از متن ها، کیومرث به‌عنوان پایه‌گذار نوروز معرفی شده است.وروز در زمان سلسله هخامنشیان

کوروش دوم بنیان‌گذار هخامنشیان، نوروز را در سال ۵۳۸ قبل از میلاد، جشن ملی اعلام کرد. وی در این روز برنامه‌هایی برای ترفیع سربازان، پاکسازی مکان‌های همگانی و خانه‌های شخصی و بخشش محکومان اجرا می‌نمود این آیین‌ها در زمان دیگر پادشاهان هخامنشی نیز برگزار می‌شده است. در زمان داریوش یکم، مراسم نوروز در تخت جمشید برگزار می‌شد. البته در سنگ‌نوشته‌های به‌جا مانده از دوران هخامنشیان، به‌طور مستقیم اشاره‌ای به برگزاری نوروز نشده است. اما بررسی ها بر روی این سنگ‌نوشته‌ها نشان می‌دهد که مردم در دوران هخامنشیان با جشن‌های نوروز آشنا بوده‌اند و هخامنشیان نوروز را با شکوه و بزرگی جشن می‌گرفته‌اند. شواهد نشان می‌دهد داریوش اول هخامنشی، به مناسبت نوروز در سال ۴۱۶ قبل از میلاد سکه‌ای از جنس طلا ضرب نمود که در یک سوی آن سربازی در حال تیراندازی نشان داده شده است.

مردم ایران چند ماه قبل از آمدن سال نو خود را برای جشن نوروز آماده می کنند. تمیز کردن خانه ها وخیابان ها ، خرید عید ، تنظیم برنامه سفر نوروزی و...بخشی از این آمادگی ها است.

 

مردم ایران چند ماه قبل از آمدن سال نو خود را برای جشن نوروز آماده می کنند. تمیز کردن خانه ها وخیابان ها ، خرید عید ، تنظیم برنامه سفر نوروزی و...بخشی از این آمادگی ها است.

مهمترین سنت های نوروز

چهارشنبه سوری :

در آخرین چهارشنبه سال مردم  بویژه جوانان  وبچه هادر کوچه ها وخیابان ها آتش روشن می کنند واز روی آتش می پرند .همچنین ترقه بازی وفشفشه بازی حسابی راه می اندازند.

سفره هفت سین :

 نوروز بدون سفره هفت سین معنی ندارد .این سفره را ایرانی ها قبل از نوروز آماده می کنند در این سفره هفت چیزی که در زبان پارسی با س شروع می شود قرار می دهند مثل سرکه ، سمنو ، سیب ، سکه ، سماق ، سیر ،سبزه البته قرآن کتاب مقدس مسلمانان وآیینه وماهی قرمز نیز در سفره قرار می گیرد . هر کدام از سین ها نشانه یک چیز است مثلا سکه نشانه برکت وثروتمندی ،سیب: میوه  بهشتی و نماد زایش،سیر : نگهبان سفره ،سماق: نماد مزه زندگی،و...در روز عید همه اعضای خانواده دور سفره هفت سین سال نو را آغاز می کنند وپس ازتحویل سال همدیگر را می بوسند وبه هم عیدی می دهند وکوچکترها به دیدن بستگان واقوام بزرگتر می روند.عید نوروز 13 روز است در آخرین روز مردم به پارک ها  وباغ ها وبیرون شهر ودامن طبیعت می روندو تمام روز در بیرون خانه هستند برای همین به این روز سیزده بدر می گویند .

 

 

الفبای فارسی واسپانیولی

 

 

Letra

Trascripción

aléf آ ا    

 

ā, a, e, o

     بِ

B

     پِ

P

        تِ

T

    ثِ

 

S

 

ŷim ج

 

Ŷ

 

Čé    چِ

 

Č

   ح ِ

 

H

           خ ِ

J

Dāl     د

D

Zāl   ذ

Z

    ر ِ

R

   ز ِ

Z

Ĵé     ژِ

ĵ

Sin    س

s

Šin        ش

Š

sād ص  

S

Zād   ض  

Z

ط    

T

      ظ

Z

céyn ع 

c

qéyn غ 

Q

      فِ

F

Qāf   ق           

Q

kāf ک  

K

gāf گ  

G

lām ل  

L

mim م 

M

Nun   ن   

N

vāv و  

u, v, o

ه    

h, ē

یٍ       

I


 

   

CONSEJERIA CULTURAL R.I. de IRAN

ESPAÑA – MADRID

DICIEMBRE DE 2009

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
پرچم مقدس ایران

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری

سازمان فرهنگ و ارتباطات

شورای عالی ایرانیان خارج از کشور

امور فرهنگی ایرانیان خارج از کشور

مجله دنیای ایرانی

گسترش زبان فارسی

آموزش زبان فارسی ویژه کودکان

سايت آموزش زبان فارسي

شبکه جهانی جام جم

شبکه بین المللی تلویزیونی آی فیلم

رادیو ایران

میراث فرهنگی ایران

پیک دوستی
نظرسنجی
این وب سایت در اطلاع رسانی برنامه های رایزنی چه اندلزه مفید است؟

خیلی زیاد
زیاد
کم

آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 7725
بازدید امروز : 344
بازدید این صفحه : 2037024
بازدیدکنندگان آنلاين : 4
زمان بازدید : 1.2656